اینکه تعدیل تامین اجتماعی چقدر بسته می شود به افقی که انتخاب می کنید بستگی دارد

در سال 1965، متولیان تامین اجتماعی یک دوره پیش بینی 75 ساله را برای ارزیابی توان مالی صندوق های امانی سالمندی، بازماندگان و ناتوانی (OASDI) اتخاذ کردند. هیچ چیز در قانون تامین اجتماعی مستلزم این مدت نبود و تا قبل از سال 65 متولیان امر ابدیت را پیش بینی می کردند. هیئت مشورتی تامین اجتماعی در سال 1965 استدلال کرد که 75 سال “زندگی تقریباً همه افراد تحت پوشش” را در تاریخ ارزیابی زنده تحت پوشش قرار می دهد. به عبارت دیگر، پنجره 75 ساله برای پاسخ به یک سوال مشخص طراحی شده است: آیا برنامه اکنون می تواند به وعده های خود به همه شرکت کنندگان عمل کند؟

در حالی که کسری 75 ساله برای درک برنامه‌ای که به چندین نسل خدمت می‌کند مفید است، اما برای کسانی که نمی‌دانند چگونه یک تغییر سیاست معین ممکن است در دوره‌های زمانی کوتاه‌تر نمایش داده شود، کاربرد یکسانی ندارد. به عنوان مثال، حذف حداکثر مشمول مالیات – حد درآمد شما که مشمول مالیات تامین اجتماعی است – بدون دادن اعتبارات مزایای تکمیلی، کمی بیش از نیمی از کسری 75 ساله را می بندد، اما تقریباً دو سوم تا چهار پنجم کسری های 35 و 50 ساله را می بندد.

از آنجایی که تامین اجتماعی با آینده ای مبهم مواجه است، کسری 75 ساله به نقطه عطف سیاسی تبدیل شده است. منتقدان برخی از سیاست های توسعه صندوق های اعتماد از پیش بینی های 75 ساله به عنوان شواهدی استفاده می کنند که نشان می دهد این سیاست ها چالش های مالی برنامه را حل نمی کند. اما در حالی که کسری 75 ساله معیار مفیدی برای پرداخت بدهی بلندمدت است، تنها کسری نیست و حتی گاهی اوقات بهترین هم نیست.

کسری 75 ساله چقدر است؟

برای درک بهترین موارد استفاده برای کسری 75 ساله، ارزش درک نحوه محاسبه آن را دارد. کسری 75 ساله تفاوت بین تامین اجتماعی را می گیرد درآمد پیش بینی شده و او هزینه های پیش بینی شده در طول 75 سال آینده، به عنوان درصدی از دستمزد مشمول مالیات (تعریف شده به عنوان کل درآمد تا حداکثر مشمول مالیات تأمین اجتماعی، که تقریباً 83 درصد از کل درآمدهای تحت پوشش است) بیان می شود. به این تفاوت «ذخیره هدف» اضافه شده است که به عنوان پول مورد نیاز برای باقی ماندن دقیقاً یک سال از مزایای پیش بینی شده در صندوق اعتماد در سال آخر دوره تعریف می شود.

روش مشابه برای هر پنجره کار می کند: دوره های کوتاه تر به سادگی از سال های کمتری استفاده می کنند و همچنین به “ذخیره هدف” در سال گذشته بستگی دارد.

نحوه محاسبه آن توسط متولیان تامین اجتماعی به شرح زیر است:

1. درآمد و هزینه پروژه سال به سال. درآمد اساساً درآمد مالیات بر حقوق و دستمزد (12.4٪ از درآمدهای تحت پوشش تا حداکثر مشمول مالیات)، به اضافه مالیات بر درآمد مزایا و سود ذخایر صندوق اعتماد است. مخارج مزایای برنامه ریزی شده (یعنی مزایای ارائه شده بر اساس قانون فعلی، چه صندوق های امانی می توانند آنها را پرداخت کنند یا نه) به اضافه هزینه های اداری. این پیش بینی ها بر اساس فرضیاتی در مورد نرخ تولد، نرخ مرگ و میر، مهاجرت، اشتغال، رشد دستمزد، تورم و نرخ بهره است.
2. همه چیز را به ارزش فعلی تخفیف دهید. درآمد و هزینه های هر سال بعد با استفاده از نرخ بهره پیش بینی شده صندوق اعتماد به دلار امروز تبدیل می شود، به طوری که یک دلار در سال 2090 کمتر از یک دلار امروز محسوب می شود.
3. مقادیر را برای 75 سال اضافه کنید. ارزش فعلی کل درآمد را برای 75 سال جمع کنید و مانده صندوق امانی فعلی را به کل اضافه کنید. سپس ارزش فعلی تمام هزینه‌ها را برای 75 سال به اضافه یک ذخیره سال اضافی جمع کنید.
4. تقسیم بر دستمزد مشمول مالیات ارزش فعلی درآمد منهای هزینه ها را در نظر بگیرید و آن را بر ارزش فعلی دستمزد مشمول مالیات (مجموع دستمزد کارکنان و درآمد مشاغل آزاد مشمول مالیات بر حقوق تامین اجتماعی) برای همان 75 سال تقسیم کنید. نتیجه تراز اکچوئری ارائه شده به صورت درصد است. یک عدد منفی شکاف یا کسری است، به این معنی که نرخ مالیات بر حقوق باید تا این میزان درصد (فوری و دائمی) افزایش یابد تا آن را بسته شود.

در اینجا آن مراحل در قالب معادله ساده ارائه شده است (همه به عنوان سهمی از دستمزد مشمول مالیات بیان می شوند):

Actuarial Balance = Starting Assets + PV of Future Income − PV of Future Costs − Ending Target Reserve

یک نتیجه منفی کمبود است. به عنوان مثال، تعادل -4.42٪ به این معنی است که نرخ مالیات بر حقوق باید 4.42 واحد درصد، بلافاصله و به طور دائم افزایش یابد تا این کسری از پنجره بسته شود. تغییر پنجره زمانی به 35، 50 یا 75 سال کمبود را برای هر افق ایجاد می کند، بنابراین سیاست یکسان می تواند سهم متفاوتی از هر یک را ببندد.

43 سال از آخرین اصلاحات بزرگ می گذرد

اصلاحات 1983 آخرین اصلاحات عمده تامین اجتماعی – 43 سال پیش بود. بنابراین، به نظر می رسد یک پنجره 75 ساله حدود 1.7 برابر از زمان آخرین اقدام کنگره جلوتر باشد.

گزارش سال 1983 متولیان می‌گوید که برنامه در طول دوره 75 ساله خود در تراز اکچوئری قرار داشت، با مزایای کامل قابل پرداخت تا سال 2057. در سال 2010، استیو گاس، که در آن زمان مدیر ارشد SSA بود، نوشت که تغییرات بیشتری در برنامه مورد نیاز است زیرا پیش‌بینی می‌شد که صندوق امانی به سرعت در 5-5 سال پایانی کاهش یابد. او پیشنهاد کرد که این ممکن است، حداقل تا حدی، به دلیل اتکای بیش از حد به یک معیار مجموع باشد:

اگرچه این اندازه گیری به دلیل سادگی آن راحت است، اما به تنهایی کاربرد محدودی دارد. ترازنامه اکچوئری به برنامه یا روند کسری‌هایی که به صورت سالانه برای دوره پیش‌بینی می‌شود، نمی‌پردازد. در واقع، این شاخص کل 75 ساله تنها می تواند یک چیز را به طور قطع نشان دهد: سطح صندوق امانی در پایان دوره 75 ساله. اگر تغییراتی ایجاد شود که منجر به تراز اکچوئری صفر شود، به این معنی است که انتظار می رود دارایی های تراست در پایان دوره 75 ساله با هزینه های سالانه برنامه در آن زمان برابر باشد. اما این معیار جمع‌آوری به تنهایی نمی‌تواند اطلاعاتی در مورد اینکه آیا (1) اعتماد در طول دوره حلال خواهد بود یا (2) سطح دارایی‌های تراست در پایان دوره رو به افزایش، پایدار یا رو به کاهش خواهد بود یا خیر ارائه نمی‌کند.

گوس هیچ موردی برای کنار گذاشتن عدد 75 ساله ارائه نکرد. در عوض، او نسبت به استفاده از اندازه به عنوان تنها منبع حقیقت هشدار داد.

خود متولیان اکنون ترازنامه های اکچوئری 25، 50 و 75 ساله را در کنار هم گزارش می دهند. یک پنجره 35 ساله در مورد یک حرفه کامل از کار تحت پوشش است و یک پنجره 50 ساله تقریباً به سن بازنشستگی جوانترین کارگران امروزی می رسد. اینها افق هایی هستند که مردم و سیاستمداران می توانند پیرامون آن برنامه ریزی کنند، بنابراین منطقی است که بپرسیم اصلاحات پیشنهادی چگونه می تواند بر این پنجره ها تأثیر بگذارد.

کنگره نیز نباید منتظر یک عدد 75 ساله باشد تا به آن بگوید چه زمانی باید اقدام کند. تغییرات جمعیتی، اقتصادی و سیاسی باعث تغییر در امور مالی بلندمدت برنامه خواهد شد، بنابراین کنگره باید بیشتر از هر ۷۵ سال یکبار، امور مالی برنامه را بررسی کند. اقدام زودتر به قانون‌گذاران گزینه‌های بیشتری می‌دهد: اصلاحاتی که 10 یا 20 سال پیش ارائه شده‌اند می‌توانند به تدریج اجرا شوند. در عوض، اکنون انتظار می‌رود که صندوق اعتماد OASDI در سال 2034 تمام شود و زمان بسیار کمتری برای ایجاد تغییرات و اجرایی شدن داشته باشد.

حذف حداکثر مشمول مالیات چگونه بر افق های زمانی مختلف تأثیر می گذارد؟

یک گزینه اصلاحی که اخیراً مورد توجه قرار گرفته است ممکن است این را نشان دهد. مالیات تامین اجتماعی تا حداکثر میزان درآمد سالانه جمع آوری می شود که در حال حاضر 184500 دلار است. در چند ماه گذشته، سیاستمداران بیشتری – در هر دو طرف راهرو – احتمال افزایش یا حتی حذف این محدودیت را مطرح کرده‌اند.

با استفاده از پیش‌بینی‌های سالانه SSA از گزارش 2026 متولیان، تخمین می‌زنم که حذف حداکثر مشمول مالیات، اما عدم اعتبار برای این کارگران در محاسبه مزایای آنها، 82 درصد از کسری 35 ساله، 68 درصد از کسری 50 ساله، و 58 درصد از کسری 75 ساله را می‌بندد. اگر این کارگران با درآمد بالا اعتباری برای این مالیات‌های اضافی تحت فرمول مزایای فعلی دریافت کنند، این سیاست 73، 57 درصد و 45 درصد از کسری را می‌بندد.

منبع: سازمان تامین اجتماعی، بر اساس گزارش 2026 متولیان، حذف حداکثر مالیات، گزینه اعتبار بدون منفعت؛ حذف حداکثر مالیات، با گزینه اعتبار سود. توجه: بخشی از کسری قانون فعلی برنامه کامل OASDI با حذف حداکثر مشمول مالیات، با و بدون اعتبار سود حاصل از درآمد، بسته شد. سهام 35 و 50 ساله محاسبات من از نتایج سالانه SSA است و سهام 75 ساله از ترازنامه منتشر شده SSA استفاده می کند. من از نرخ‌های درآمد و هزینه سالانه SSA برای خطوط پایه قانون جاری و اصلاحات، با تنزیل با فاکتورهای بهره متولیان، با ذخیره نهایی معادل مخارج یک ساله استفاده کردم. این روش کسری پایه 75 ساله (4.42٪) و کسری پایه 50 ساله (3.70٪) را پس از اعمال تعدیل 0.02 واحد درصدی ثابت برای همه مانده ها بازتولید می کند.

یک پنجره کوتاهتر پاسخ مطلوب تری را به همراه دارد، اما این بدان معنا نیست که اصلاحات به خودی خود کافی است. بر اساس برآوردهای فعلی متولیان از عوامل کلیدی مانند مهاجرت و نرخ تولد و مرگ، سهم کسری تحت پوشش با طولانی شدن افق کاهش می یابد، زیرا هزینه های برنامه همچنان به عنوان سهم دستمزد افزایش می یابد در حالی که درآمد اضافه تقریباً بدون تغییر باقی می ماند (حدود 2.5٪ تا 2.6٪ از دستمزدهای مشمول مالیات در سال).

در پیش‌بینی‌های SSA، حذف سقف حدود 70 درصد از کسری سالانه در سال 2050، 54 درصد در سال 2060 و حدود 40 درصد در سال 2100 را پوشش می‌دهد. بنابراین یک اصلاح می‌تواند بخش اعظم کسری 35 ساله را ببندد و همچنان شکاف فزاینده‌ای را چندین دهه بعد باقی بگذارد. به همین دلیل است که اکچوئرهای SSA همچنین به تراز سالانه در سال آخر پنجره و آنچه که آن را پرداخت بدهی پایدار می‌نامند، نگاه می‌کنند – ذخایری که مثبت می‌مانند و در پایان دوره ثابت یا در حال رشد هستند. اگر کنگره سقف مشمول مالیات (بدون اعتبار مزایا) را حذف کند، همچنان انتظار می‌رود که ذخایر تخلیه شود، اما در سال 2058، نه در سال 2034. این تاریخ در بازه زمانی 35 ساله قرار دارد، بنابراین بستن 82 درصد کسری 35 ساله به این معنی نیست که صندوق اعتماد تا سال 2060 حلال باقی می‌ماند.

تمرین بهتر این است که معیارها را با هم بخوانید. کسری 75 ساله و در کنار آن کسری 35 و 50 ساله و تراز سالیانه را در پایان حساب کنید. برای حذف حداکثر مالیات بدون اعتبارات سود جانبی، این تصویر نشان می‌دهد که این سیاست بیشتر کسری را در افق‌هایی که می‌توانیم برای آن برنامه‌ریزی کنیم و کمی بیش از نیمی از شکاف بسیار بلندمدت را پوشش می‌دهد. ممکن است یک منتقد به درستی بگوید که برای 75 سال به تنهایی کافی نیست و اعداد SSA موافق هستند. یکی از طرفداران ممکن است عادلانه بگوید که بیشتر شکاف را طی 35 تا 50 سال آینده کاهش می دهد. هر دو عبارت درست هستند و هیچ عددی نمی تواند هر دو را داشته باشد.