مقالات

دو اهرم برای مالیات بر حقوق تامین اجتماعی: نرخ و مبنای


یک راه حل فزاینده محبوب برای شکست پیش بینی شده صندوق امانی تامین اجتماعی، “افزایش مالیات تامین اجتماعی” است. در نگاه اول، این اصلاح مانند یک گزینه سیاست به نظر می رسد، اما در واقع دو گزینه است. علاوه بر این، نحوه اجرای افزایش مالیات به این معنی است که تأثیر این تغییر بر کارگران مختلف تأثیر می گذارد.

در اینجا، من توضیح می دهم که چگونه مالیات حقوق و دستمزد تأمین اجتماعی امروز کار می کند و تجسم می کنم که چگونه دو نسخه افزایش مالیات تأمین اجتماعی به طور متفاوتی بر مردم تأثیر می گذارد.

تامین اجتماعی چگونه کار می کند

تأمین اجتماعی عمدتاً از طریق مالیات بر حقوق 6.2 درصد برای کارگر و 6.2 درصد برای کارفرما تأمین می شود، بنابراین در مجموع 12.4 درصد است. (لازم به ذکر است که اکثر اقتصاددانان بر این باورند که کارفرمایان سهم خود را از مالیات حقوق و دستمزد از طریق دستمزد کمتر به کارکنان منتقل می کنند.) این نرخ مالیاتی فقط تا حداکثر حداکثر مشمول مالیات یا «مالیات» اعمال می شود. در سال 2026، حداکثر مالیات 184500 دلار است. درآمد بالاتر از این مبلغ به هیچ وجه مشمول تامین اجتماعی نمی شود.

این بدان معناست که حداکثر میزانی که هر کارگر می تواند در مالیات تامین اجتماعی در سال 2026 بپردازد، 22878 دلار (= 12.4٪ × 184500 دلار) است. به عبارت دیگر، کسی که 184500 دلار درآمد دارد و کسی که یک میلیون دلار درآمد دارد، به همین میزان پرداخت می کند.

در نتیجه ساختار حداکثر حداکثر، کارگران بسیار متفاوت پرداخت می کنند کارآمد نرخ مالیات بر اساس درآمد آنها. گرافیک زیر نحوه این کار را به تصویر می کشد کارآمد نرخ مالیات با افزایش درآمد تغییر می کند (شما می توانید از ماوس خود برای مشاهده نرخ مالیات موثر برای هر کسی که تا 2 میلیون دلار درآمد دارد استفاده کنید).

هر کسی که حداکثر مالیات یا کمتر از آن باشد، 12.4٪ کامل را پرداخت می کند. بالاتر از آن، نرخ موثر به طور پیوسته کاهش می یابد. به عنوان مثال، شخصی که امسال 1 میلیون دلار درآمد دارد، 22878 دلار مالیات پرداخت می کند، بنابراین نرخ مؤثر او 2.3٪ (= 1 میلیون دلار ÷ 22،878 دلار) است. در 2 میلیون دلار، نرخ موثر حدود 1.1٪ است (جدول را در بخش بعدی ببینید).

اگر سیاست گذاران بخواهند مالیات تامین اجتماعی را افزایش دهند، می توانند این کار را از طریق دو تعدیل درآمد اصلی انجام دهند: درصد، درصد اعمال شده به درآمد و پایه، مالیات بر چه بخشی از درآمد کارگر اعمال می شود.

اهرم اول: افزایش سرعت

اولین گزینه این است که نرخ مالیات را افزایش دهید و حداکثر مالیات را در همان جایی که هست رها کنید. نمودار زیر به شما این امکان را می دهد که سعی کنید افزایش دهید سرعت اما ترک پایه تنهایی:

افزایش 2 درصدی در نرخ مالیات بر حقوق، از 12.4 درصد به 14.4 درصد، به این معنی است که کارگری که 50000 دلار درآمد دارد، 1000 دلار بیشتر مالیات تأمین اجتماعی خواهد پرداخت که از 6200 دلار به 7200 دلار افزایش می یابد. (بدون تغییر سیاست های دیگر، مزایای آنها نیز بیشتر خواهد بود، اما این محاسبه خارج از محدوده این پست است.)

حالا کارگری را با حداکثر مالیات در نظر بگیرید. آن کارگر به جای 22878 دلار 26568 دلار پرداخت می کند که 3690 دلار افزایش می یابد. در مقام مقایسه، یک میلیونر همان 3690 دلار مالیات اضافی را پرداخت می کند، زیرا هیچ مالیاتی بر درآمدهای بالاتر از حداکثر مالیات پرداخت نمی کند. نرخ موثر میلیونر جدید از 2.29% به 2.66% خواهد رسید، که بسیار کمتر از نرخ موثر 14.4% 50000 دلاری کارگر است (جدول را در بخش بعدی ببینید).

افزایش نرخ تقریباً بر هر کارگری که مالیات پرداخت می کند تأثیر می گذارد. با این حال، در حالی که همه افراد زیر سقف افزایش کامل را به عنوان سهم درآمد تجربه می کنند، بار به عنوان سهمی از درآمد برای کسانی که بالاتر از سقف هستند کاهش می یابد.

اهرم دوم: گسترش پایه

گزینه دوم نرخ را به حال خود رها می کند و میزان مالیات بر درآمد یک کارگر را با افزایش یا حذف حداکثر مالیات تغییر می دهد.

اثر تقریباً برعکس است. کارگرانی که کمتر از 184500 دلار درآمد دارند، که تقریباً 94 درصد کارگران تحت پوشش است، تغییری نخواهند دید. فقط افرادی که بالاتر از سقف درآمد دارند، بیشتر پرداخت می کنند. اگر بالاترین مالیات به طور کامل حذف شود، شخصی که 1 میلیون دلار درآمد دارد به جای 22878 دلار، 124000 دلار بدهکار خواهد بود و نرخ موثر برابر با 12.4٪ برای هر سطح درآمد خواهد بود (جدول را ببینید).

پیشنهاداتی نیز بین این دو وجود دارد. سیاستمداران می توانند مطرح کنند سرعت و گسترش دهید پایه، یا می تواند درآمدهای مشمول مالیات متفاوتی ایجاد کند. هر تکرار و ترکیبی از دو اهرم تغییر می دهد که چه کسی و چه مقدار پرداخت می کند. نمودار زیر به شما امکان می دهد هر دو اهرم، یعنی مالیات را تغییر دهید سرعت و در مالیات.

چرا تمایز مهم است

هر دو اهرم درآمد را افزایش می دهند، اما آن را از مکان های مختلف افزایش می دهند:

  • افزایش نرخ هزینه ها را تقریباً بین همه کارگران تقسیم می کند. به عنوان سهمی از درآمد، مخارج بیشترین کاهش را به افراد زیر سقف می دهد. ساده است و به رفتار افراد پردرآمد بستگی ندارد.
  • گسترش پایه هزینه ها را روی افراد پردرآمد متمرکز می کند. همچنین این سیستم را به طرح اولیه خود نزدیک می‌کند: در سال 1983، حداکثر مالیات حدود 90٪ از کل درآمد را پوشش می‌داد و امروز نزدیک به 83٪ را پوشش می‌دهد. معاوضه ها سؤالاتی در مورد رفتار (آیا بسته های جبران خسارت برای اجتناب از مالیات تغییر می کنند؟) و در مورد مزایا هستند (آیا آن درآمدهای بالاتر به عنوان مزایای بالاتر محاسبه می شود یا خیر؟).

هیچ یک از این رویکردها عاری از معاوضه نیست و ترکیبی از هر دو امکان پذیر است. اما وقتی می‌بینید که «افزایش مالیات تأمین اجتماعی» می‌تواند برای بسیاری از کارگران مختلف معنای متفاوتی داشته باشد، بحث آسان‌تر می‌شود. در نهایت، انتخاب بین این دو اهرم، انتخابی است در مورد اینکه چه کسی پول می دهد.


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا