دست کشیده – اطلاعاتی که ما به آن اعتماد داریم

اطلاعات مورد اعتماد ما مملو از صدها تصویر است که من فقط برای این کتاب کشیده ام: بیش از 300 نمودار، نمودار، نقشه و تصویر جدید. داستان های داده های تمام صفحه، شعرهای کوچک در حاشیه، و همه چیز در این بین وجود دارد.

درگیر شدن با تصویرسازی با دست، حس ماجراجویی روایی را در این کتاب تعریف کرد. این مقاله طرز فکر من را توضیح می دهد

آن تصمیم مهم طراحی همچنین مکانیزم چگونگی انجام آن را نشان می دهد (هشدار اسپویلر: نشانگرها و کاغذ). و البته، برخی از موارد مورد علاقه من را در طول مسیر نشان می دهد.

کتاب طراحی بصری باید نمونه ای از طراحی بصری باشد. وایلی، ناشر من، با ارائه مقدار زیادی از کنترل خلاقانه از دیدگاه من حمایت کرد. من تمام جنبه های طراحی کتاب را هدایت کردم: طرح، فونت، جلد، تمام رنگ، جلدهای سخت، کیفیت کاغذ… حتی نوارهای سر و دم را انتخاب کردم. وقتی نوبت به جلا دادن طرح می‌رسد، می‌توانم به یک کمال‌گرای مدیریت خرد تبدیل شوم. صبر کارشناسان تولید وایلی برای کنجکاوی و پشتکار من هرگز از بین نرفت

خیلی زود تصمیم گرفتم اطلاعات مورد اعتماد ما از هیچ تصویر موجود، مال من یا دیگران استفاده نخواهد کرد. نمونه های یافت شده برای کتاب های خاص به خوبی کار می کنند. آنها همچنین راحت هستند، کار از قبل انجام شده است! اما تصاویر یافت شده بار نیز حمل می کنند. شما می توانید یک اثر موجود را برای تأکید بر یک جنبه از طراحی آن انتخاب کنید. اما خواننده جنبه های دیگری را خواهد دید.

اطلاعات مورد اعتماد ما اصول بنیادی را که نیاز به تصاویر کهن الگویی دارد، نبش قبر می کند. من نیاز داشتم که اطلاعات بصری را تا قسمت اصلی آن حذف کنم تا توجه را روی درس متمرکز کنم، مانند این کارتون پیشرفت از ابتدا به عنوان یکی از استعاره های نمودار میله ای افقی.

همچنین، نمونه‌های یافت شده ظاهر بصری ثابتی ندارند. مجموعه ای از نمونه های ساخته شده توسط طراحان مختلف که با ابزارهای مختلف در زمان های مختلف کار می کنند من احساس متفاوتی دارممن می خواستم تصاویر یک جریان بصری هماهنگ ایجاد کنند. احساسی که مکمل و تاکید بر روایت نوشته شده است.

اما داستان‌سرایی داده‌های من هنوز به یک «نما» قطعی نرسیده است (آیا چنین خواهد شد؟). چه زیبایی شناسی واحدی می تواند بر عکس های این کتاب حاکم باشد؟ می دانستم که به رویکردی نیاز دارم که برای کتاب و برنامه تولید خودم کارساز باشد. با این حال، من تصمیم گرفتم این تصاویر را ایجاد کنم، که باید در طول چندین ماه کار تکرار شوند.

بعد از نوشتن 50000 کلمه من یک فصل را برای نمونه اولیه طراحی کتاب انتخاب کردم: چیدمان، فونت ها و تصاویر. این متن هنوز چند ماه مانده بود. اما برای من به اندازه کافی خوب بود که با احساس بصری کتاب شروع به بازی کنم (من قصد دارم طراحی صفحه‌آرایی را در مقاله‌ای آینده پوشش دهم).

اولین دسته از عکس ها نمونه های اولیه این فصل اثبات مفهوم بودند. همه آنها هنر وکتور دیجیتالی بودند که در ایلاستریتور ایجاد شده بودند. فکر می کردم این ده ها نقاشی امیدوارکننده هستند. آنها همچنین به من کمک کردند تا از یک مفهوم اولیه طراحی که بسیاری از تصاویر کوچک را در متن می‌بافد، کنار بگذارم. خیلی شبیه شکلک ها، لعنتی. سپس شروع کردم به قاب بندی داده ها مانند یک اژدها. این استعاره ای است که در نهایت از روایت فاصله گرفتم. اینجا اژدهای وکتور من است:

اولین تصاویر وکتور به من کمک کرد رنگ هایم را انتخاب کنم. اطلاعات مورد اعتماد ما بر روی یک پالت رنگ اصلی آبی تیره، نارنجی سوخته و زرد طلایی با الهام از الیور برن 1843 ساخته شده است. عناصر اقلیدس.

من یک دوجین تنوع نمونه از رنگ های برن ایجاد کردم. سپس آنها را در چند مجموعه که دوست داشتم مخلوط کردم و تطبیق دادم. من نسخه‌های تک صفحه‌ای را با استفاده از هر مجموعه رنگ متفاوت ساختم و یک برنده را انتخاب کردم:

برگشتم از هنر وکتور دیجیتال در پیش نمایش سر نمونه اولیه. همه چیز در لابراتوار کمیک نیک سوزانیس اتفاق افتاد. نیک خالق است صاف نشدهمهیج ترین ماجرایی که تا به حال بین دو جلد انجام داده ام. وقتی دور هم جمع می شویم تا درباره کتاب و داستان سرایی تصویری صحبت کنیم، او همیشه به من کمک می کند بهتر ببینم.

نیک پس از تماشای تصویر برداری من، به دفترچه یادداشت Moleskine من نگاه کرد. پر از طرح های آماده سازی خشن بود. به آنها اشاره کرد و به من گفت این کار را انجام دهید به جای گرافیک برداری طرح ها البته آشفته تر بودند. اما آنها افراد بیشتری بودند. آنها شخصیت بیشتری داشتند، بیشتر من بودند. و این کتاب در مورد چگونگی اطلاع رسانی به مردم است، نه چگونگی کشیدن اهرم های تکنولوژیک. نقاشی‌های خشن مناسب‌تر از هنر بردار سرد بودند.

مدتی طول کشید تا نصیحت نیک وارد شود. ایده تصویرسازی دستی کتاب تجسم داده ها وحشتناک بود. تصور کنید یک نمودار آماری را تغییر داده یا به روز کنید، با دست. اما همانطور که نمونه اولیه سر را به دیگر طراحان نشان دادم، پیشنهاد نیک بارها و بارها تایید شد.

اما هنوز حاضر نبودم باور کنم که باید خارج از صفحه نمایش انجام شود. من هنر وکتور را با یک بسته قلم موی دیجیتال پوست انداختم (به نظر جعلی به نظر می رسید زیرا جعلی بود). من سعی کردم به صورت دیجیتالی تصویرسازی کنم… اما تجربه کافی برای به دست آوردن زبری مورد نظرم را ندارم. در نهایت ایده تصویرسازی با دست روی کاغذ واقعی را پذیرفتم.

کمال محض روی دستگاه خوب است، اما همیشه ارجح نیست. می‌توانیم وسوسه شویم که جذابیت آفرینش‌های دست‌ساز را با توضیحات سطحی کنار بگذاریم. ناهمواری تصویر دستی ما را با فردیت منحصر به فرد خالق پیوند می دهد. برای ما به عنوان موجودات اجتماعی جذاب است. همچنین از یک محیط مکانیکی فزاینده بیرون می آید. اما قدرت واقعی در آغوش گرفتن عیوب تصاویر دستی در جایی عمیق‌تر نهفته است.

حواس ما اغلب خام بودن خاصی را ترجیح می دهند که به طور شهودی در خیابان های پیچ در پیچ و معماری متفاوت مرکز شهر رنسانس کشف شود. راه رفتن روی سنگفرش ها برای من جذاب تر از راه رفتن در یک شبکه شهری با برنامه ریزی مرکزی است. آنجا، هر بلوک یکسان است و هر ساختمانی به شما احساس بی اهمیتی می دهد. فقط تابلوهای شماره گذاری شده خیابان به شما می گوید کجا هستید. و این اعداد یک مفهوم ناب هستند که فقط به هر احساسی مرتبط هستند. یک شبکه کاملا مستطیلی و مدرن هیچ شانسی برای اتصال یا تعلق نمی دهد. از آنجا که زندگی واقعی کامل نیست، کمال ممکن است مرده به نظر برسد.

زیبایی شناسی سطح زبری را می توان تقلید کرد. ساختمان‌های آپارتمانی جدید روستاهای قدیمی را تقلید می‌کنند و اپلیکیشن‌های گوشی‌های هوشمند عکس‌های دیجیتال را به طرح‌های مدادی تبدیل می‌کنند. به نوعی همه این رویکردها هنوز در یک دره عجیب گیر کرده اند، اما نه به این دلیل که ما قدرت محاسباتی نداریم. شاید چیزی که سبک سطحی از دست می دهد زمانی است که سازندگان برای تولید دست ساز اختصاص داده اند. این زمان را می توان صرف مراقبه در مورد موضوع کرد که منجر به درک بهتر می شود. همچنین زمانی است که در طی آن تأکید به طور طبیعی در خلقت متفاوت است و باعث زبری می شود. این تأکید می تواند، اغلب به طور شهودی، با توجه به ارزش هایی که خالق، که به دنبال انتقال ماهیت چیز است، بر روی اطلاعات قرار می دهد، متفاوت باشد.

من معتقدم که عموم مردم می توانند وقتی دست سازهای واقعی به وجود می آیند قدردانی کنند. وقتی زندگی بیشتری برای خلق چیزی گذاشته می شود، احساس زنده بودن بیشتری می کند.

ده ماه طول خواهد کشید برای ایجاد تمام تصاویر من از ابتدا می دانستم که آخرین چیزی که کشیدم باید مانند مکانی در کنار اولین چیزی باشد. یک محصول تصویرسازی ثابت وزن خطوط، رنگ ها و وضوح تصویر را ثابت نگه می دارد. من باید یک مهندس خوب می بودم و یک فرآیند فشرده با حداکثر کنترل ممکن می ساختم. این به این معنی بود که من باید از قبل کارهای زیادی انجام می دادم تا مطمئن شوم که ظاهر را دوست دارم. و بعد مجبور شدم متعهد بشم.

متغیرهای کنترل مقیاس، ابزار و رنگ بودند. اولین کاری که کردم این بود که یک سری ابزار (قلم، نشانگر، زغال، مداد…) جمع کردم و به شهر رفتم. در اینجا یکی از چندین برگه آزمایشی آمده است:

من راه حل خود را با ردیابی همان مجموعه تصاویر برداری با استفاده از وزن های مختلف قلم ها و نشانگرها، در مقیاس های مختلف متمرکز کردم. موسی در اینجا این کلمه را به ما یادآوری می کند جدول (همانطور که در جدول از متن و جدولی داده) با کلمه تبلت مرتبط است:

پس از اسکن این تصاویر با مقیاس مختلف، اندازه آنها را برای مقایسه کنار هم از ضخامت خط ظاهری تغییر دادم. شما می توانید این فرآیند را به عنوان پر کردن یک شبکه دو بعدی با یک محور طبقه بندی شده (قلم ها و نشانگرهای مختلف) و یک محور کمی (مقیاس بزرگتر و کوچکتر از اندازه واقعی چاپ شده) در نظر بگیرید.

این فرآیند منجر به یک ابزار برنده (Prismacolor Premier Art Markers) و مقیاس 250٪ شد. ترسیم تصاویر 2.5 برابر بزرگتر از آنچه در کتاب به نظر می رسد به من این آزادی را داد که جزئیات زیادی را درج کنم. من همچنین می توانم آنها را در اسکنر خانگی خود با وضوح 600 نقطه در اینچ اسکن کنم و تصویر نهایی بیش از 1200 نقطه در اینچ را ارائه کنم. همچنین داشتن تصاویر بزرگ برای ارائه و سایر وثیقه ها خوب است.

مشکل کاهش مقیاس اثر هنری این است که وزن خط نیز کوچک می شود. به همین دلیل از نشانگرهای بزرگ استفاده کردم. عرض نشانگرها نسبتاً ضخیم است. همچنین، نشانگرها دارای یک لبه مبهم هستند که به هر تصویر احساس راحتی می دهد. من روی کاغذ نشانگر 18 پوندی Canson نقاشی کردم و هنوز از سرعت جذب و خشک شدن جوهر نشانگر شگفت زده هستم.

فروشگاه آثار هنری محله من (خیلی شگفت انگیز است که بتوانی به یک فروشگاه هنری بروی) مجموعه زیادی از پریسماکالورها دارد. من سه رنگ را انتخاب کردم که بیشتر با پالت رنگم سازگار بود: آبی نیلی، نارنجی اسپانیایی، قرمز خشخاش. آنها به من تصاویری دادند که دقیقاً همان چیزی را که کتاب به آن نیاز داشت انجام می داد: به اندازه کافی خشن برای انتقال احساسات، اما نه آنقدر خشن که حواس را پرت کند.

اول فکر کردم من فقط می توانم تصویرسازی و اسکن کنم و تمام شود. این دلگرم کننده بود. این جهل بود. اسکن‌های خام آنقدر ناسازگار هستند که بدون کار پس از تولید ارائه شوند. تا به امروز من هنوز تمام نیروهایی را که برای تولید رنگ های مختلف در شرایط یکسان توطئه می کنند، درک نکرده ام. ممکن است این باشد: سن نشانگر؟ چند وقته بدون کلاه بوده؟ رطوبت؟ عمر لامپ اسکنر؟ فاز ماه؟ با وجود تلاش های فراوان برای منظم نگه داشتن روند (افقی نگه داشتن نشانگرها و چرخاندن منظم آنها) هرگز متوجه نشدم. تنها چیزی که می دانم این است که رنگ جوهری که روی صفحه ریخته می شود احتمالاً متفاوت است. و آنچه که من اسکن کردم احتمالاً متفاوت خواهد بود. علاوه بر مقیاس من، من همچنین به یک فرآیند سخت پس از تولید برای حفظ ثبات نیاز داشتم.

پس از پردازش بسیار جذاب نیست. من همه کارها را در فتوشاپ انجام دادم. هنگامی که تصویر اسکن شد، مراحل مهم عبارت بودند از: تبدیل به CMYK، پاک کردن گرد و غبار و سایر علائم اشتباه، تصحیح رنگ (انتخاب طیف رنگ، رنگ با استفاده از لایه تنظیم رنگ/اشباع)، دوبار بررسی کنید که سفیدها واقعاً سفید هستند، صاف شوند، و به عنوان یک .tif ذخیره کنید. در اینجا آنچه این فرآیند با یک تصویر اسکن شده انجام داد، آمده است:

برای اصلاح رنگ به چشمم اعتماد نداشتم. من به خوبی می دانم که چگونه زیست شناسی من در طول روز و در طول چندین ماه تصویرسازی متفاوت خواهد بود. در عوض، رنگ را با مقادیر رنگ HSB تنظیم می کنم. به نوعی مانند پرواز با ابزار هواپیما بود. من به اعداد رنگ گرفته شده از قطره چکان اعتماد کردم. خیلی زود به خاطر سپردم که برای هر یک از سه رنگ هدفم چه حرکات اصلاحی مرا به پارک می برد. بعد از بسته شدن، بهینه سازی کردم تا هر تصویر کامل شد. این مراحل در آبشاری از پوشه‌ها اتفاق افتادند و مراحل مهم را برای فرصت‌هایی برای تغییرات آینده ذخیره می‌کردند. این یک فرآیند معمولی بود، اما هرگز از توجه دقیق من دور نبود.

نه یکی تصویر نشانگر بدون هزاران آماده سازی انجام شد. اینجا بود که کار واقعی اتفاق افتاد. سری زیر طرح‌های اساسی را نشان می‌دهد که به تصویر تمام صفحه نهایی نقشه محتوا منجر می‌شود (در مقاله وفور محتوا درباره این نقشه بیشتر بیاموزید). می‌توانید ببینید که چگونه ایده‌های خاصی مانند درخت Yggdrasil و جزایر معلق پاندورا از اولین مفهوم بریده شدند، اما رسیدن به نقشه نهایی بدون آنها غیرممکن بود:

مفاهیم تصویرسازی به طرق مختلف به وجود آمدند. برخی از ایده ها زود هنگام تحقیق و آماده سازی برای نوشتن یک فصل به وجود آمدند. در بسیاری از موارد، این مفهوم هنگام نوشتن به وجود می آید. سپس به عنوان یک تکلیف، تا حد امکان شرح مفصلی را در پرانتز مربع می نویسم.

پیشرفت در نوشتن چندین فصل از پیشرفت بصری آنها پیشی گرفت. در این مورد، من تمام متن را پرینت گرفتم، دوباره خواندم و نقاشی کردم و به دنبال چند تصویر مفید و جذاب بودم.

چند جا گیر کردم. در واقع فکر کردم این فصل من بدون هیچ تصویری خواهد بود، احتمالاً باید یکی از آنها را داشته باشم. خدا را برای حمایت از خوانندگان و مربیان سپاسگزارم. یک فصل خاص در مورد اعتماد بدون تصویر در حال لنگیدن بود تا اینکه دن روم، نویسنده بصری آن را دید. او دقیقاً می‌دانست چه بگوید و مرا راهنمایی کرد تا هندسه مقدس را مطالعه کنم. نقاشی های انتزاعی حاصل یکی از ترفندهای مورد علاقه من برای ورق زدن کتاب است. تا زمانی که کتاب فیزیکی را در دست نگیرید، نمی توانید آن را تجربه کنید.

زمانی که مفهومی داشتم، شروع به تعقیب نقاشی‌های نقاشی کردم. تمام تصاویر نهایی به برخی از پیش نویس های خشن اشاره دارد. برای روشن شدن، وقتی می گویم مرجع، منظورم ردیابی است. فکر می کنم الان تصویرگر هستم. اما من خیلی به توانایی نقاشی خود افتخار نمی کنم. من تحصیلات رسمی هنری ندارم. چیزی که من دارم این است که می توانم با خطوط ملایم شروع کنم و برای نگاه کردن و انتخاب خطوطی که باید کمی تیره شوند و آنهایی را که به آنها تعلق ندارند وقت بگذارم. شما این کار را برای مدتی انجام می دهید، و تا زمانی که کاغذ را سوراخ نکنید، معمولاً می توانید به شکل بسیار خوبی برسید.

بسیاری از پیش نویس ها برخاسته از طرح های خودم بسیاری از موارد دیگر با ایجاد کلاژهای دیجیتال، برش فیلم‌های ویدیویی YouTube، کشیدن نمودارها (بیشتر با D3 BlockBuilder یا Tableau Public)، نماهای Google Earth، و رندرهای 3 بعدی SketchUp به وجود آمدند.

من قبلاً به تصویرسازی پرداخته‌ام، اما هرگز نمودارهای آماری را به روشی جدی طراحی نکرده‌ام. رویکرد حداقلی به بیشتر نمودارهای کتاب، این تصاویر را تمیز و یکدست نگه داشته است. هیچ کدام از نظر فنی کامل نیستند. خطوط کاملاً مستقیم نیستند. نقاط دایره کاملی نیستند. اما آنها به همان خوبی مفاهیم را منتقل می کنند. شاید حتی بهتر از منابع دیجیتال “کامل”؟:

علاوه بر منابع وب مدرن، اطلاعات مورد اعتماد ما ارجاع به بسیاری از تصاویر تاریخی من معتقدم که آنها یک ارتباط بصری با داستانی ایجاد می کنند که چگونه اطلاعات و ظهور تمدن در هم تنیده شده اند.

بیشتر ارجاعات تاریخی به نوعی دستکاری می شوند تا داستان را بهتر ارائه دهند. به عنوان مثال، تصویر جان تنیل از کلاهدوز دیوانه به تصویر عنوان فصل تبدیل شد. دستانش را حرکت دادم، کتری را به او دادم (که به صحنه عمل بیشتری می بخشد و یک جناس بصری با عنوان فصل “القای معنی”) ایجاد می کند و پشته های فنجان را با عکاسی از یک پشته واقعی از فنجان های چای در آشپزخانه من ایجاد می کند. من از طریق پنج ترکیب رنگ با کلاهک در تلاش برای درست کردن آن بودم.

بعداً در همان فصل، من از فنجان‌های چای کلاه‌دار استفاده می‌کنم تا در مورد نمودارهای میله‌ای عمودی به‌عنوان «انبوهی از چیزها» صحبت کنم و مثالی از انتزاع بیشتر واقعیت ارائه کنم. از اشیاء واقعی که می توانید در یک نوار پیوسته مرتب کنید. من تصاویر مرجع را در یادداشت های پایانی کتاب نسبت می دهم.

برای همه این منابع باید تصمیم می گرفتم که چگونه مطالب منبع را به شکلی منسجم خلاصه کنم. طراحی های الهام گرفته شده از حکاکی های قدیمی – بدون سایه، بدون پر کردن – ساده ترین راه برای ثابت نگه داشتن فرم بود. همچنین متوجه شدم که فضای سفید فراوان در طراحی خط، تصاویر را در تعادل مناسب با متن قرار می دهد. بیش از حد جسورانه و تصاویر جلب توجه می کند.

در برخی موارد، من یک تصویر خاص را با افزودن یک پر شده بهبود بخشیده ام. این تقریباً همیشه در پس از تولید انجام می شد. پر کردن یک تصویر راهی سریع برای متعادل کردن سایر تصاویر در گسترش بود. در اینجا من آب پر کردم تا به منظره شهر کمک کنم تا در برابر قهرمان جسور مقاومت کند:

من یک بار یک پیش نویس خشن ایجاد کردم من آن را به اندازه صحیح (2.5x) برای ردیابی مقیاس می دهم. دانستن اندازه آن به این معنی بود که باید ایده خوبی از شکل ظاهری آن داشته باشم. و مسدود کردن یک فصل کامل به این معنی بود که من باید در متن کاملاً مطمئن باشم. در اینجا ظاهر صفحه ناهموار، قبل از تصویر، به نظر می رسد. گاهی اوقات اینها را چاپ می کردم و روی آنها هم می کشیدم:

اگر ایجاد مشترک متن، تصاویر و طرح‌بندی پیچیده به نظر می‌رسد، حق با شماست. شروع هر سه یک چیز است. اما این تنها آغاز راه برای توزیع صیقلی است. بسیاری از کارهای پشت صحنه اطلاعات مورد اعتماد ما مکالمه بین روایت های نوشتاری، مصور و ترکیبی را ماساژ داد.

زمانی که تصاویر مرجع مقیاس شده به اندازه یک فصل را داشتم، آنها را چاپ کردم. سپس، یکی یکی، آنها را روی تخته نور USB ارزان قیمت من بچسبانید و به شهر بروید و با نشانگرهای من آنها را ردیابی کنید. این یک فعالیت بسیار بی معنی است، اما یک فعالیت سرگرم کننده است که من واقعا از آن لذت بردم. من دوست دارم شش ساعت وقت بگذارم، یک پادکست یا یک موسیقی رقص در هدفونم بگذارم و جریان جوهر را تماشا کنم. چراغ های اتاق را خاموش کردم تا پیش نویس مرجع را بهتر ببینم. در اینجا اتاقی است که در آن اتفاق افتاده است (تصویر در قسمتی از میز من زیر کلاه آبی ظاهر می شود):

بیش از یک بار فراموش کردم که کاغذ نشانگر سفید خود را روی تصویر مرجع قرار دهم. سپس اقدام به ردیابی کل تصویر مستقیماً روی چاپ کردم. اوه

بیشتر فصل‌ها یک تلاش متمرکز داشتند که در آن من به طور جمعی حدود دوازده تصویر را به تصویر کشیدم. تجدید نظرهای بعدی به تصاویر بیشتری نیاز داشت (ایده های جدید، اصلاحات و غیره). من سعی کرده‌ام این بازبینی‌ها را نیز به صورت دسته‌ای جمع‌آوری کنم، بنابراین هرگز برای تنها یک عکس وارد حالت تصویرسازی نمی‌شوم. در ماه های آخر تولید، برای اجرای یک تصویر باید کار متوقف شد.

همانطور که خسته بودم، به محض اینکه مطمئن شدم که کاملاً خشک شده اند، تمام تصاویر را اسکن کردم. نمی‌خواستم گرد و غبار اضافی یا چروک شدن صفحه را به خطر بیندازم، خطر واقعی شناور شدن آن در اطراف استودیوی کثیف من. جذب آهسته نیاز به کار اضافی داشت و من برای آن وقت نداشتم.

هنگامی که روی رایانه کار می کنید، تصحیح رنگ فتوشاپ می تواند شروع شود. این نیز یک کار نسبتاً بیهوده است، اما برخلاف تصویرسازی، آنقدرها هم سرگرم کننده نیست. پس از همه اینها، شما یک دسته از تصاویر آماده دارید تا به فایل هدر Indesign خود بروید. رضایت‌بخش‌ترین تجربه‌ای که در هنگام ساخت این کتاب داشتم، باز کردن یک فایل فصل و انداختن و درج یک تصویر بود. اندازه تصویر برای دهانه مستطیلی سمت راست است. خیلی خوب است که روی آن در خانه خود کلیک کنید.

واقعیت به ندرت اینقدر تمیز است به عنوان روایتی که در آن بسته بندی می کنیم. در جاده چند دست انداز داشتم. من می‌خواهم آنها را در اینجا به تفصیل بیان کنم تا ایده‌ای از اینکه واقعاً موانع طراحی روزانه چه بوده‌اند ارائه دهم.

در ابتدا من در واقع یک پالت چهار رنگ داشتم: آبی، طلایی، نارنجی، و سیاه. این همان چیزی بود که الیور برن استفاده کرد، بنابراین من می خواستم از آن استفاده کنم. خواهرم الیزابت (که چشم هنری زیبایی دارد، بیشتر در مورد او نیز در مقاله‌ای در آینده توضیح داده می‌شود) باعث شد سیاهی را از بین ببرم. او قول داد که راهی برای رنگ آمیزی مجدد همه چیزهایی که قبلاً فقط با سه سایه رنگ شده است پیدا کنم. در برخی موارد توانستم این رنگ آمیزی مجدد را به صورت دیجیتالی انجام دهم. در برخی دیگر از نو شروع کردم.

یکی از تصاویری که به کتاب راه پیدا نکرد، این داده ماهی است. این مفهوم بیش از حد ضروری بود و واقعاً با صفحه آرایی کار نمی کرد. هنوز هم فکر می کنم به تنهایی زیباست.

چندین نکته در کتاب فراتر از سه رنگ است. سایه های سبز، خاکستری و روشن تر از سه رنگ اصلی ظاهر می شوند. کتاب یک قوس کامل تنها در یک فصل است.

آبی تیره نه تنها رنگ اصلی تصویر است، بلکه تمام عناوین و متن حاشیه ای کتاب را نیز رنگ می کند. مدیر تولید هشدار داد که آبی خاص من به جوهر فیروزه ای، سرخابی، زرد و سیاه نیاز دارد. در هزاران چاپ افست، این خطر وجود داشت که یکی از این چهار رنگ کمی از حالت ثبت خارج شود. اگر این اتفاق بیفتد، متن آبی ممکن است کمی تار به نظر برسد. اگرچه این سناریو تنها درصد کمی از کتاب‌های چاپی را تهدید می‌کرد، اما تصمیم گرفتیم وارد عمل شویم. من فقط متن آبی را به یک همتای بسیار نزدیک که فقط با جوهر فیروزه ای و سرخابی ایجاد شده بود تغییر دادم و احتمال اینکه هر متن آبی از رجیستر خارج شود را بسیار کاهش داد.

به عقب نگاه کردن، من به تمام تلاشی که برای ساختن تصاویر انجام شده بسیار افتخار می کنم. من معتقدم که آنها روایت بصری بی نقصی را ایجاد می کنند که هنگام خواندن هم لذت می برد و هم آگاه می کند اطلاعات مورد اعتماد ما. برای تجربه همه اینها بسیار هیجان زده هستم.

تمام انشاهای طراحی صفحه اصلی کتاب را مشاهده کنید و لطفا فکر کنید اطلاعات سفارش ما به آنها اعتماد داریم امروز

---

Info We Trust (وب‌سایت) یک «ماجراجویی داده‌ای» برنده جوایز است که به بررسی چگونگی انسانی‌سازی بهتر اطلاعات می‌پردازد. داستان سرای داده آر جی اندروز در سانفرانسیسکو مستقر است و نویسنده کتاب است اطلاعاتی که ما به آن اعتماد داریم: چگونه با داده ها به جهان الهام دهیم. لطفا نظر خود را از طریق توییتر به من بگویید @infowetrust یا صفحه تماس