مقالات

هنرهای اطلاعاتی – اطلاعاتی که به آنها اعتماد داریم


ما می‌توانیم درس‌های زیادی درباره فراگیری از دنیای داده‌ها بیاموزیم. این مقاله به بررسی کتاب های طراحی مورد علاقه من می پردازد، که اکثر آنها به صراحت “کتاب های طراحی” نیستند. هر کدام از آنها به نحوی دید من از جهان را تغییر داد.

اما قبل از اینکه به کتاب‌ها برسیم، باید زمینه‌ای در مورد اینکه چگونه با هم تطبیق می‌دهند داشته باشید اطلاعات مورد اعتماد ما (کتاب من). در حدود 3/5 از داستان یک پیچ و تاب وجود دارد. اینگونه شروع می شود:

تا کنون ما داده های خود را فشرده کرده ایم و روشمند زمانی که آن را به جهان تزریق می کنیم، پیشرفت کرده است. قبل از انجام این کار، اجازه دهید ابتدا یک گام به جلو برداریم و چشم انداز غنی از اطلاعات را که در حال حاضر وجود دارد تحسین کنیم…

توجه ماست دائما انواع مختلفی از اطلاعات به دنبال آن هستند. اکثر آنها داده محور نیستند. من معتقدم داستان گوی داده چیزهای زیادی برای یادگیری از سایر هنرهای اطلاعاتی دارد. برخی از آنها – مانند طراحی گرافیک، داستان سرایی و حتی کمیک – نقطه شروع مشترک برای تجسم داده ها هستند. بسیاری دیگر – مانند معماری، موزه‌داری، مهندسی و حتی فلسفه – کمتر آشنا هستند. پیچ و تاب در کتاب که زیر پرچم SENSATIONAL پرواز می کند، پنج فصل کوتاه را معرفی می کند.. هر کدام برای یک رشته طراحی متفاوت است. با بررسی پست قبلی فهرست مطالب کتاب، می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد نحوه تطابق آنها ببینید.
تأثیر هنرهای اطلاعاتی بر اطلاعات مورد اعتماد ما مطمئنا فراتر از این پنج فصل است. بسیاری از این کتاب ها (و بسیاری از آثار دیگر) نشان داده شده اند در حاشیه در مورد marginalia بیشتر بدانید داستان های متعدد مقاله طراحی هنگامی که ما اطلاعات مبتنی بر داده را ایجاد می کنیم، باید به این فکر کنیم که به چه کسانی اطلاع رسانی می کنیم، و این بدان معناست که باید تمام تجربیات انسانی را در نظر بگیریم.. این دیدگاه منعکس شده است در توزیع منابع طبقه بندی شده در کتابشناسی کتاب:

توازن این مقاله، کتاب‌های طراحی مورد علاقه من را بررسی می‌کند که بر این موضوع تمرکز دارد که چگونه می‌توانند به داستان‌گوی داده‌ها در اطلاع‌رسانی بهتر کمک کنند. بیشتر این کتاب ها به قدری غنی هستند که می توان آنها را در سیلوهای زیادی به شمار آورد. اما گروه بندی و فراخوانی یک مشتری از هر بسته به من امکان می دهد تا ارجاعات بیشتری را بسته بندی کنم.

برخی از هشدارها: شما می توانید معیارهای ورود و اولویت بندی من را به صورت تصادفی در نظر بگیرید “در اینجا کتابی است که توصیه می کنم آن را بررسی کنید!” این چیزهای قطعی معتبر نیست. بسیاری از هنرهای اطلاعاتی که بر کار من تأثیر گذاشته اند شامل نمی شوند: ترانه سرایی، کمدی، و حتی باغبانی – که ابزارهای سیگنال اطلاعاتی گیاهان را به نفع ما پرورش می دهد. فقط امیدوارم در این کتاب ها یک یا دو دوست جدید پیدا کنید (عناوین به آمازون اشاره دارند). همه به من خیلی لطف داشتند.

وقتی نگاه می کنید بیشتر ببینید

قالب محتوا، نوشته بن شهن (1957)، کتاب کوچکی با درس های بزرگ در مورد چگونگی تفکر در مورد کار خلاق است. توضیح عنوان محتوا و فرم مربوط به جفت مشابه است داده ها و اطلاعات.اطلاعات مرتب یا قرار داده شده است در شکل گیری«شکل نمی تواند بزرگتر از محتوا باشد، فقط تجلی است، شکل محتوا». شاهن برای کشف عادات خلاقانه هنرمند به درون می رسد: “هنرمندی که روی یک نقاشی کار می کند باید دو نفر باشد، نه یک نفر… از یک سو، هنرمند تخیل کننده و تولید کننده است. اما او منتقد نیز است… یک ویرانگر بی رحم.” شاهن از طریق تأثیر (به طور متناقض) بر بیننده، به ویژه با دستیابی به قدرت وحدت بخش هنر به بیرون می رسد. جهانی: “آن چیز منحصر به فردی که ویژگی های منحصر به فرد همه چیز را تایید می کند.”

دو کتاب دیگر به من کمک کرد تا کار خلاقانه را واضح تر ببینم قالب محتوا، آنها کارهای بسیار کوتاهی هستند که بالاتر از وزن خود مشت می زنند.

مولی بنگ این را تصور کنید: عکس ها چگونه کار می کنند (2000) شما را در ساخت یک تصویر کهن الگویی ساده راهنمایی می کند. Bang تاثیر احساسی و روایی تصمیمات طراحی (شکل، رنگ، اندازه و ترکیب) را آشکار می کند. او با خلاصه‌ای عملی از اصول به پایان می‌رسد، برای مثال: “فرم‌های صاف، صاف و افقی به ما احساس ثبات و آرامش می‌دهند. من فرم‌های افقی را با سطح زمین یا خط افق مرتبط می‌دانم… ما انسان‌ها زمانی که افقی هستیم پایدارتر هستیم، زیرا نمی‌توانیم بیفتیم. فرم‌هایی که افقی دراز می‌کشند، بر روی ما می‌افتند چون برنده می‌شوند…”

از جان برگر راه های دیدن (1972) بر اساس یک سریال تلویزیونی بی بی سی ساخته شده است. او مانند شهن و بنگ بر نقش بیننده در خلق معنا تأکید می کند، از جمله بیننده اول، هنرمند بینا. بیشتر به مخاطب می‌رود تا به ما یادآوری کند که توسعه هنرهای زیبا با نقش آن به عنوان یک نماد وضعیت در جوامع تقویت شده است، و این را می‌توان با استفاده از تصویرسازی در تبلیغات مدرن مرتبط کرد. منحصربه‌فردترین آن، گنجاندن مقالات صرفاً بصری توسط برگر است، نمونه‌هایی در کنار هم که مطمئناً دید شما را به چالش می‌کشند.

طراحی گرافیک را وارد کار کنید

Ogilvy برای تبلیغ، توسط غول تبلیغاتی دیوید اوگیلوی (1985)، کتاب طراحی گرافیک مورد علاقه من است زیرا بر نحوه ساخت کار طراحی گرافیک تمرکز دارد، “من به تبلیغات به عنوان یک سرگرمی یا یک شکل هنری نگاه نمی کنم، بلکه به عنوان یک رسانه اطلاعاتی… زمانی که Aeschines صحبت می کرد، آنها می گفتند: “چقدر خوب صحبت می کند.” اما هنگامی که دموستنس صحبت کرد، گفتند: “بیایید علیه فیلیپ لشکرکشی کنیم.” به همین ترتیب، موفقیت داستان‌سرایی داده‌ها را می‌توان با میزان انگیزه‌ای که مخاطبان خود را به عمل برمی‌انگیخت اندازه‌گیری کرد. Ogilvy پر از توصیه های عملی در مورد نحوه انجام طراحی تبلیغات موثر است. این شامل نشانگرهای عنوان، کپی، تصویر و ترکیب است. اما بسیار فراتر از صفحه چاپ شده است. همچنین بر آمادگی لازم (Ogilvy یک متخصص تحقیقاتی/آزمایشی بود) و سازمان تجاری لازم برای مؤثرتر کردن طراحی گرافیک تأکید دارد.

به الن لوپتون پوسترها چگونه کار می کنند (2015) عمیق تر از Ogilvy در مورد چگونگی فکر کردن در مورد طراحی مصنوعات گرافیکی است. لوپتون نحوه تجزیه و تحلیل یک ترکیب ایستا را با استفاده از اصول اولیه طراحی (فوکوس، عمق، مورب) نشان می دهد. داستان هدف بزرگ است و زمانی می توان به آن دست یافت که محتوای یک عکس بتواند با محیط ارتباط برقرار کند (زمینه، کجا هستیم؟)، شخصیت (به چه چیزی اهمیت می دهیم؟)، تضاد (چه تضاد و الگوی را می توانیم ببینیم؟) و رضایت (چه دانش جدیدی آموخته ایم؟).

یکی از بهترین راه ها برای یادگیری طراحی گرافیک، مصرف زیاد و زیاد طراحی گرافیکی است. MEGGS تاریخچه طراحی گرافیک (2016، ویرایش ششم) مرجعی است برای درک اینکه چگونه به اینجا رسیدیم. این بزرگ، رنگارنگ و بهترین چیز بعدی برای یک ترم تحقیقاتی در دانشگاه است. لبخندی در ذهن: تفکر شوخ در طراحی گرافیک (2015 بازبینی شده) نمونه های معاصر طراحی گرافیک را در 22 نوع مختلف شوخ طبعی سازماندهی می کند، به عنوان مثال: پیوند گمشده، انتظارات آشفته، Shift:time، Shift:scale. این واقعا نشان می دهد که طراحی چقدر بازیگوش و هوشمندانه می تواند باشد. اگر از «پیکان شیطانی» فدکس می‌ترسیدید، این کتاب را بردارید.

راه های جدیدی برای دیدن ابداع کنید

ساختارها: یا چرا همه چیز از هم نمی پاشد، نوشته جی ای گوردون (1978) کتاب مهندسی مورد علاقه من است. مفاهیم اساسی مربوط به تحمل بارها مانند کشش، تراکم، تنش و کرنش، و طراحی برای ایمنی -موضوعی که ممکن است برای فرد عادی کاملاً جالب نباشد- را به گونه‌ای که برانگیخته و درگیر می‌شود، توضیح می‌دهد. گوردون این کار را با نمونه های فوق العاده آشنا از طبیعت و طراحی انسان انجام می دهد. در مورد تمرکز استرس: “بنابراین، دشواری برفک در استخراج کرم از علفزار به طول کرم بستگی ندارد، یک کرم کوتاه به اندازه یک کرم طولانی استخراج آن دشوار است.” با نمودارهای عالی نشان داده شده است، Sسازه ها توری در طراحی قدرت توضیح است.

به یوجین اس. فرگوسن مهندسی و چشم ذهن (1994) بهترین گزارشی است که من در مورد خلاقیت اختراع خوانده ام. فرگوسن توضیح می دهد که چرا فرد، در ارتباط با نظریه و شواهد تجربی، برای خلق چیزهای مفید جدید بسیار مهم است. این زاویه‌ای است که فکر می‌کنم برای تکنسین‌هایی که «ممکن است بر این باورند که قضاوت طراح را می‌توان در یک برنامه رایانه‌ای با هدف عمومی گنجاند» نامشخص است. فرگوسن با کاوش در تاریخچه اختراع، نقش ذهن افراد را روشن می کند و در طول مسیر نقش ترسیم، شکست و پایداری را نشان می دهد.

دو کتاب دیگر در مورد طراحی مهندسی شایسته ذکر است: کتاب هنری پتروسکی تکامل چیزهای مفید (1994) از طریق بررسی دقیق او در مورد چگونگی به دست آوردن اشیاء روزمره مانند گیره ها و چنگال ها، شما را وادار می کند که کنایه “فرم تابع تابع” را زیر سوال ببرید: “شکلی که در پی می آید، شکست واقعی و درک شده اشیا است که برای انجام کاری که قرار است انجام دهند استفاده می شود.” دون نورمن طراحی وسایل روزمره (2013، بازبینی شده) همراه خوبی برای پتروسکی است. من از تمرکز نورمن بر یافتن مشکل درست قدردانی می کنم، “مهندسان و افراد تجاری برای حل مشکلات آموزش می بینند. طراحان برای یافتن مشکلات واقعی آموزش می بینند.” همه کارکنان داده می‌توانند از هشدار او برای گم نشدن صرفاً با طراحی برای روبات‌ها یاد بگیرند: «کدهای زیادی … اساساً برای آسان‌تر کردن زندگی ماشین‌ها و طراحان آنها، بدون توجه به باری که بر دوش انسان گذاشته می‌شود، وجود دارد.» پتروسکی و نورمن به مهندس کمک می کنند تا به خاطر بسپارد: مردم ستاره های نمایش هستند.

داستان های بهتری بگو

ماجراهای در تجارت صفحه نمایش، نوشته ویلیام گلدمن (1983)، کتاب مورد علاقه من در مورد داستان سرایی هالیوود است. نوشته شده توسط استاد فیلمنامه که خلق کرده است عروس پرنسس، این یک مرور متقاطع نادر از حرفه صادقانه یک نابغه خلاق است که در واقع نوشتن را بلد است. این جمله در مورد اعتماد به نفس خلاق باعث می شود لبخند بزنم: “وقتی می نویسم، باید خودم را متقاعد کنم که فوق العاده خواهد بود… این بار آن را می نویسم، این بار مزخرف نخواهد بود. وقتی آن اعتماد به نفس را ندارم، در دردسر بزرگی هستم.”

به استفان دی. کاتز فیلمسازی فریم به فریم: تجسم از مفهومی به صفحه نمایش (1991) عناصر بصری و نمایشی را به طور منحصر به فردی به هم متصل می کند: “گرافیک – دوربین در کجا قرار دارد؟ روایت – دیدگاه چه کسی بیان می شود؟” کاتز بسیاری از توصیه های عملی مانند نحوه ساخت فیلمنامه و نحوه تعلیق نگه داشتن مخاطب را ارائه می دهد. یک الگوی آشنا به سادگی آنچه را که قبلاً انتظار داریم به ما نشان می‌دهد و برای بالا بردن انتظارات یا کمک به حرکت روایت کار زیادی انجام نمی‌دهد.»

اسکات مک کلود درک کمیک: هنر نامرئی (1993) هم به عنوان نمایانگر هنر و هم به عنوان یک مصنوع روایی به شگفتی خود ادامه می دهد. این یک منبع ضروری است که می توان به آن بازگشت و چیز جدیدی را کشف کرد. ارتباط مک‌کلود از مکان و زمان از طریق خط‌کشی که به صفحه ساعت تبدیل می‌شود (در صفحه 100) در آخرین بازدیدمان بیشترین رضایت را از من داشت.

از مایکل آستین اختراعات مفید (2011) و آرنولد کلینگ سه زبان سیاست (2017) هر دو تخمین بزرگتری برای مخاطبان غیرهمکار ارائه می دهند. آستین روان‌شناسی تکاملی را توضیح می‌دهد که چرا ما برای گفتن داستان‌ها به جای حقایق برنامه‌ریزی می‌کنیم: “با توجه به انتخاب بین داستان مفید و واقعیت بی فایده، انتخاب طبیعی هر بار داستان مفید را انتخاب می‌کند.” من کلینگ را در گفتمان سیاسی دوست دارم، زیرا او نشان می دهد که چگونه دیگران “دیوانه، احمق یا شرور نیستند” و اصرار دارد که ما می توانیم با استدلال انگیزه مبارزه کنیم و دنیایی قابل اعتمادتر بسازیم. واقعا تلاشی شایسته!

درک خود را تغییر دهید

پدیده زندگی، اولین کتاب از سری Nature of Order نوشته کریستوفر الکساندر (2002)، بیش از هر اثر دیگری که در تحقیقات خود در مورد آن به آن برخورد کردم، با نگاهی جدید به جهان مرا شوکه کرد. اطلاعات مورد اعتماد ما. روش دیدن اسکندر بهترین توصیف از چگونگی ایجاد معنا در روابط فضایی است –چگونه زندگی می آفرینند– که من با آن برخورد کرده ام. او روی مراکز و کل ها لنگر می اندازد: “وقتی آنها را به عنوان مراکز در نظر می گیرم، بیشتر به پیوند آنها آگاه می شوم… گل از گلبرگ ساخته نشده است. گلبرگ ها از نقش و موقعیت خود در گل ساخته شده اند.” 15 ویژگی اصلی نهایی آن «ویژگی‌های ساختاری را مشخص می‌کند که در نمونه‌هایی که طول عمر بیشتری دارند وجود دارند و در نمونه‌هایی که طول عمر کمتری دارند وجود ندارند». برخی از موارد مورد علاقه من سطوح مقیاس، تقارن های محلی و زبری هستند.

به نیک سوسانیس صاف نشده (2015) کتابی است که من بیشتر از همه تقدیم می کنم. من آن را دوست دارم زیرا الهام بخش ما برای “کشف راه های جدید دیدن، باز کردن فضاهای امکان و یافتن “روش های تازه” برای متحرک سازی و بیدار کردن است.” سوانیس با زیباترین و جذاب ترین حس داستان گویی بصری به این امر دست می یابد: صاف نشده یک کمیک سیاه و سفید است که شما را وادار می کند تا در مورد میزان تخیل در صفحه چاپ شده تجدید نظر کنید. تخیل به ما این امکان را می دهد که از دیدگاه ناگزیر محدود خود فراتر برویم و دیدگاه هایی را که وجود ندارند یا ابعادی که هنوز در دسترس نیستند، کشف کنیم. این کتاب بیشترین انگیزه را برای من ایجاد کرد که در طراحی آن خلاقانه جاه طلب باشم اطلاعات مورد اعتماد ما.

جلسات جلب توجه ایجاد کنید

چه چیزی باعث ایجاد یک نمایشگاه عالی می شود؟مجموعه ای از مقالات ویرایش شده توسط پائولا مارینکولا (2006) کتاب طراحی تجربه مورد علاقه من است. او مطالعه می کند که چگونه رابطه گالری هنری با جهان می تواند به بیننده “تفکر، آموزش و به ویژه لذت” ارائه دهد. من بیشترین یادداشت را در مقاله نمایش و بگویید رابرت استور گرفتم. این فلسفه (“به خاطر هنر سازش ناپذیر باشید”) را با جزئیات فنی معماری، چیدمان، ترتیب کارها، نورپردازی، علائم، برچسب ها، بروشورها، صفحات متنی، تایپوگرافی و حتی رنگ دیوار ترکیب می کند. کار خالق نمایشگاه این است که این رویارویی را بین مردم و آنچه که آنها را در گیج و سردرگمی قرار می دهد به گونه ای ترتیب دهد که حداکثر بهره و لذت را از آن ببرند. “به شدت روی جزئیات تمرکز کنید و در عین حال به بیننده یادآوری کنید که آنها تنها بخشی از تصویر بزرگتر هستند.” من همچنین فکر کردم توضیح اینگرید شافنر در مورد نحوه اظهار نظر در مورد یک نمایشگاه لذت بخش بود. مانند استور، او همچنین یک فلسفه قدرتمند ارائه می دهد: “کسی را جذب کنید که بیشتر، کمتر و به اندازه شما می داند.”

از استفان بیتگود توجه و ارزش: کلیدهای درک بازدیدکنندگان موزه (2013)، موفقیت نمایشگاه ها را کاملا مرهون مدیریت خوب توجه بازدیدکنندگان عنوان می کند. همه اهداف عالی، مانند یادگیری، محصول جانبی توجه هستند. برای مدیریت خوب توجه، باید مخاطب و عوامل تنظیم را درک کنیم. بینش او نسبت به اصول راهنما (مانند کنترل خستگی، سهولت جهت یابی) به همان اندازه که برای طراحی موزه اهمیت دارد، برای داستان سرایی داده ها نیز مهم است. البته هر دو مخاطب یکسانی دارند، ذهن انسان. مانند مجموعه مارینکولا، من دوست دارم که فلسفه Bitgood با پیشنهادهای عملی متعادل شود، برای مثال: اگر بازدیدکنندگان در حالی که از کنار آن می گذرند به یک شی نگاه نمی کنند، خطوط دید، مجاورت، برجستگی محرک و فرآیند جستجو را کشف کنید.

برای یک نگاه واقعاً سرگرم‌کننده به طراحی تجربه و مدیریت توجه، یک کپی از آن را پیدا کنید طراحی پارک های موضوعی دیزنی: معماری اعتماد، ویرایش شده توسط کارال آن مارلینگ (1998). این برای همراهی با نمایشگاهی در مرکز کانادایی معماری در مونترال ایجاد شد و بر خلق اولیه یک فرم جدید معماری تمرکز دارد.

یک ماجراجویی از طریق سفر خلاق

بازی های متناهی و بی نهایت: چشم اندازی از زندگی به عنوان بازی و فرصتتوسط James P. Cars (1986)، نگاهی زیبا به نحوه برخورد با زندگی است. من کل ماجراجویی داستان سرایی داده های خود را یک بازی بزرگ بی پایان می بینم: هدف من این است که به بازی ادامه دهم و افراد بیشتری را وارد بازی کنم. کارس علاوه بر نحوه انجام بازی زندگی، دانش زیادی در مورد نحوه نگاه کردن (و ایجاد نگاهی جدید به) به زندگی دارد که می تواند به همه طراحان بصری کمک کند. “توضیحات جزایر، حتی قاره‌هایی از نظم و قابل پیش‌بینی ایجاد می‌کنند. اما این مناطق ابتدا توسط ماجراجویان ترسیم شد که زندگی‌شان روایتی از اکتشاف و مخاطره بود. آنها آنها را تنها از طریق سفرهای افسانه‌ای در بیابان بدون مسیر کشف کردند. … دانش چیزی است که توضیح موفق به آن منتهی شده است؛ اما تفکری که ما را به جلو فرستاد، تاریخ ناب است.” آنجا که کارس کار شاعران را توصیف می کند، کار راوی داده را می بینم: “شاعران واقعی هیچ کس را غافل نمی کنند… آنها هنر خود را نشان نمی دهند تا آن را واقعی جلوه دهند؛ آنها واقعیت را به گونه ای نشان می دهند که هنر بودن آن را آشکار می کند.”

به راس و بن زندر هنر امکان دیدگاه شما را در مورد آنچه می توانید به دست آورید، بازنگری می کند: با زندگی خود و دیگران، در حالی که هیچ چیز را خیلی جدی نمی گیرید. «شنا در جهان وسیعی از امکانات» ویژگی زبان شاعرانه زاندرز است که نحوه دیدن، توصیف و طبقه‌بندی جهان را تغییر می‌دهد: «میل ما به تمایز بین خوب و بد ممکن است یکی از قوی‌ترین ویژگی‌های ما باشد، مهم است که بدانیم «خوب» و «بد» مقوله‌هایی هستند که ما به جهان تحمیل می‌کنیم – آنها از جهان نیستند. اگر بهتر نمی دانستم، فکر می کردم آنها ممکن است در مورد آنچه ممکن است با داستان سرایی داده ها امکان پذیر باشد صحبت می کنند: “در نهایت، هنر در مورد چینش مجدد ما، ایجاد کنار هم قرار گرفتن شگفت انگیز، روزنه های احساسی، حضور شگفت انگیز، مسیرهای پرواز به سوی ابدیت است.”

به راینر ماریا ریلکه نامه ای به شاعر جوان، مجموعه ای از ده نامه کوتاه است که بیش از 100 سال پیش توسط غزلسرای آلمانی ریلکه به شاعران جوان مشتاق نوشته شده است. مکاتبات دشواری و جدیت آفرینش را چنین توصیف می کند: “همه چیزها به اندازه ای که ما باور داریم قابل درک و بیان نیست…”[A] یک مجموعه کامل از چیزها باید درست پیش برود تا یک بار موفق شویم. من ریلکه را بیشتر از همه دوست دارم، زیرا توصیف او از جهت دادن به تمام زندگی‌تان برای موفقیت در حرفه‌تان، با تجربه‌ی خودم از بهتر شدن در گفتن داستان‌ها با داده‌ها طنین‌انداز می‌شود، «… ساعت تولد یک وضوح جدید: این به تنهایی زندگی هنرمند است: در درک و خلق کردن.» گاهی اوقات دیدگاه متروک ریلکه نقطه مقابل بازیگوشی Carse و Zander & Zander است.

شاعر باش

شش یادداشت برای هزاره بعدیتوسط ایتالو کالوینو، پنج موضوع را بررسی می کند: سبکی، سرعت، دقت، دید، و چندگانگی. سخنان او زیباست: «وقتی قلمرو انسان محکوم به سنگینی به نظر می‌رسد، احساس می‌کنم باید مانند پرسئوس به فضای دیگری پرواز کنم. من در مورد فرار به رویاها یا غیرمنطقی ها صحبت نمی کنم. منظورم این است که احساس می کنم باید رویکردم را تغییر دهم، از زاویه ای دیگر به دنیا نگاه کنم، با منطقی دیگر، روش های مختلف شناخت و اثبات را. کاوش او در بسیاری از مضامین بزرگ به همان اندازه شاعرانه است: “دانش باعث می شود استحکام جهان از بین برود.” «روایت بر گذر زمان تأثیر می گذارد». “دلیل را جایگزین دلیل کنید.”

را نوشته های برگزیده پل والری نیز سرشار از بینش شاعرانه نسبت به ماهیت اندیشیدن و دیدن است. من این نقل قول از On Painting را بیشتر دوست دارم: “انسان با آنچه می بیند زندگی می کند، اما فقط آنچه را که می خواهد ببیند می بیند. انواع مختلفی از مردم را در میان هر منظره امتحان کنید. فیلسوف فقط پدیده ها را تاریک می بیند؛ زمین شناس، متبلور، گیج، ویران شده و پودر شده؛ هر یک از سربازان را بلافاصله رنگ ها را متحول می کند، اما هر یک از دوره های مختلف را تجربه می کند. آنها را به نماد تبدیل می کنند…”

از جوزف کمبل اسطوره هایی برای زندگی کردن یک پانچ قدرتمند برای راوی داده ها دارد. مقاله مقدماتی او، «تأثیر علم بر اسطوره»، شامل جملات مورد علاقه من از کمپبل است: «و آیا قصد تلویحی برای قانع شدن به بدن محدود یا تعداد کافی از حقایق وجود ندارد؟ در واقع نه! فقط باید جستجوی مستمر برای چیزهای بیشتر وجود داشته باشد – مانند ذهنی که مشتاق رشد است. و این رشد زندگی، تا زمانی که تمام جهان غرب ادامه داشته باشد، ادامه خواهد داشت. وعده‌هایش را که آورده و هنوز هم می‌آفریند: دنیایی از تغییر، افکار جدید، چیزهای جدید، بزرگی‌های جدید و دگرگونی‌های مداوم، نه تحجر، سخت‌گیری و برخی «حقیقت‌های» متعارف.

طراحی برای ذهن استعاری

استعاره هایی که با آنها زندگی می کنیمنوشته جورج لاکوف و مارک جانسون (1980)، متن کلاسیک در مورد تفکر استعاری است. بخش بزرگی از اطلاعات مورد اعتماد ما لنگرهایی بر شناخت تجسم یافته و استعاره های فضایی، چیزی که از خواندن اصلی من از این کتاب الهام گرفته شده است. با بررسی مجدد آن، دیدم که چقدر ماهرانه نه تنها استعاره، بلکه کل تجربه ما از واقعیت را معرفی می‌کند: «بنابراین، حقیقت تابعی از سیستم مفهومی ماست… ما یک گزاره را در یک موقعیت معین درست می‌دانیم که درک ما از گزاره با درک ما از موقعیت به اندازه کافی برای اهدافمان مطابقت داشته باشد.» جورج لاکوف برای نوشتن با رافائل ای. نونز همکاری کرد ریاضیات از کجا می آید؟: چگونه ذهن تجسم یافته ریاضیات را ایجاد می کند (2000). هنر را گسترش می دهد استعاره هایی که با آنها زندگی می کنیم به دقت سرد خط اعداد و به ویژه در مطالعه من از زمان تأثیرگذار بود.

داگلاس هافستادتر و امانوئل ساندر سطوح و ذات: قیاس به عنوان سوخت و آتش تفکر (2013) برای ماجراجویی است که واقعاً می خواهد خود را در دانش استعاری غرق کند. من دوست دارم که چقدر سخاوتمندانه مخاطب را توصیف می کند: “مردم عمیق ترین تشبیهات ممکن را انجام می دهند، که با کارنامه مفهومی خود محدود می شود.” تمام ایده‌های بزرگی را که هنگام تلاش برای انتقال اطلاعات به آن فکر می‌کنیم، لمس می‌کند: حواس، دسته‌ها، کدگذاری، نقشه‌های ذهنی و معنا. “تعامل فرد با بدن و محیط خود قلب و روح اندیشه انسان را تشکیل می دهد. مفاهیمی که فرد ایجاد می کند و روش استدلال او ناشی از این گونه تعاملات تصور می شود… … مردم الگوهای نمادهای بدون لنگر و بی معنی را به طور ذهنی دستکاری نمی کنند…”

ادوارد دی بونو استعاره های فضایی سبک تری را با استعاره های خود دارد اطلس تفکر مدیریت (1981). این شامل یک صفحه و یک نمودار ساده برای 200 مفهوم تجاری است. با هم، یک سیستم گرافیکی پدید می آید که انواع ایده ها را پوشش می دهد. بخش اطلاعات آن شامل: رانش، چالش، ناباوری، تبادل، جزئیات، سردرگمی و موارد دیگر است.

من آخرین دسته کتاب دارم برای به اشتراک گذاشتن

اما من آنها را برای مقاله بعدی نگه می دارم. مقاله هفته آینده با عنوان “نوشتن سخت است” است. توضیح خواهد داد که چرا نوشتن را اینقدر چالش برانگیز می دانم. امیدوارم چیزهایی را که یاد گرفته‌ام نشان دهد، بنابراین سخت‌تر از آن چیزی نیست که باید باشد. با اضافه کردن کتاب‌های نوشتاری، این فهرست به 34 کتاب افزایش می‌یابد، به اندازه‌ای که حتی حریص‌ترین کرم‌های کتاب را مشغول نگه دارد. تا آن زمان، همه چیزهای خوب پیش از انتشار را در صفحه اصلی کتاب دنبال کنید و لطفاً در نظر بگیرید اطلاعات سفارش ما به آنها اعتماد داریم امروز


Info We Trust (وب‌سایت) یک «ماجراجویی داده‌ای» برنده جوایز است که به بررسی چگونگی انسانی‌سازی بهتر اطلاعات می‌پردازد. داستان سرای داده آر جی اندروز در سانفرانسیسکو مستقر است و نویسنده کتاب است اطلاعاتی که ما به آن اعتماد داریم: چگونه با داده ها به جهان الهام دهیم. لطفا نظر خود را از طریق توییتر به من بگویید @infowetrust یا صفحه تماس




Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا